بعد از ۳۶ سال، (سوبارو) لگاسی به پایان راه رسید

هر روز پیش نمیاد که بعد از ۳۶ سال تولید، با یه ماشین خداحافظی کنی، برای همین سوبارو اوایل این ماه با یه مراسم درخور، سدان قدیمی خودش یعنی لگاسی رو رسماً بدرقه کرد و آخرین مدلش از خط تولید خارج شد. این برای یه ماشین تو این دور و زمونه، یه عمر کاری خیلی طولانیه؛ عمری که از خودش یه… صبر کنید تا بگم… یه میراث (legacy) جالب به جا گذاشته؛ به عنوان یه سدان مطمئن با یه سری تاریخچه و نکات برجسته منحصر به فرد.

لگاسی که برای رقابت سوبارو تو بازار داغ اون موقع سدان‌های سایز متوسط تو آمریکا ساخته شد، کمک کرد تا ثابت بشه که بین خریدارای ماشین آمریکایی، اشتیاق برای یه سدان چهار چرخ متحرک (AWD) وجود داره، مخصوصاً تو ایالت‌های برفی. این ماشینیه که احتمالاً راه رو برای سوبارو هموار کرد تا WRX رو به اینجا بیاره و همچنین باعث به وجود اومدن یه ماشینی شد که از اون موقع به یکی از مدل‌های اصلی سوبارو تبدیل شده.

وقتی تو سال ۱۹۸۹ برای اولین بار معرفی شد، سوبارو لگاسی مدل ۱۹۹۰ یه کم عجیب بود، چون اولش اینجا تو مدل‌های سدان و استیشن عرضه شد. درسته که AMC ایگل مدل ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ اولین ماشین یکپارچه‌ای بود که سیستم AWD رو تو آمریکا ارائه داد، ولی ارتفاع بیشتر ایگل از زمین نشون می‌داد که مأموریتش بیشتر یه آفرودر سبکه و برای همین یه ماشین خاص و برای قشر خاصی بود. اما لگاسی، بیشتر شبیه یه ماشین معمولی اون زمان بود. خیلی بلند به نظر نمی‌رسید و اولش می‌تونستید با دیفرانسیل جلو هم بخریدش. با اینکه تو تیپ دیفرانسیل جلو یه ماشین اقتصادی بود، ولی اونی که همه می‌خواستن، مدل اسپرت بود که تو سال ۱۹۹۱ معرفی شد. این تنها مدلی تو کل دنیا بود که داخلش آلکانتارای خاکستری داشت و به صورت استاندارد با موتور ۲.۲ لیتری توربوشارژ باکسر چهار سیلندر و سیستم AWD عرضه می‌شد. سال بعدش، لگاسی یه فیس‌لیفت گرفت تا شبیه SVX بشه.

بریم جلوتر به سال ۱۹۹۷، و تو سومین سال نسل دومش، سوبارو سیستم انتقال قدرتی رو که لگاسی و همه سوباروهای آینده تا زمان BRZ ارائه می‌دادن، تغییر داد. به جای دو تا طرح انتقال قدرت (دیفرانسیل جلو استاندارد، AWD آپشنال)، سوبارو از اون به بعد AWD رو به عنوان سیستم انتقال قدرت استاندارد برای همه سوباروها قرار داد. این نسل دوم همچنین اولین باری بود که لگاسی اوت‌بک، یه نسخه شاسی‌بلندطور از لگاسی استیشن، تو سال ۱۹۹۴ عرضه شد. اینقدر محبوب شد که سوبارو در نهایت اوت‌بک رو به یه مدل جداگونه تبدیل کرد.

بعد از این، نسل سوم لگاسی تو سال ۲۰۰۰ اومد که با معرفی باها (Baja) هم همراه بود؛ یه نسخه وانت‌طور از لگاسی استیشن که فقط تو آمریکا، کانادا و شیلی عرضه شد. برخلاف سوبارو برات اصلی، سوبارو باها صندلی‌های پرشی برعکس نداشت، ولی قسمت بار ۴۱.۵ اینچی‌اش با یه دریچه کوچیک بین دیواره عقب و یه افزایش‌دهنده طول قسمت بار که روی در عقب نصب می‌شد، بزرگتر می‌شد تا ظرفیت حمل بار رو بیشتر کنه. باها همچنین ظرفیت بکسل ۲۴۰۰ پوندی داشت، پس یه سری ویژگی‌های وانت‌طور خوب از این وانت یکپارچه می‌دیدیم، ولی تا سال ۲۰۰۶ تولیدش متوقف شد.

حدودای آخرای عمر باها، نسل چهارم لگاسی اومد که تو سال ۲۰۰۵ جایزه ماشین خانوادگی ستاره‌های اتومبیل رو برد. این نسل همچنین با موتور EJ255، یه موتور ۲.۵ لیتری توربو باکسر چهار سیلندر که از ایمپرزا WRX گرفته شده بود، دوباره موتور توربوشارژ رو به لگاسی برگردوند. برای سال ۲۰۰۶، یه نسخه محدود ۵۰۰ تایی به اسم 2.5GT Spec.B معرفی شد که کمک‌فنرهای بیلشتاین، رینگ‌های ۱۸ اینچی و کنترل دینامیک خودرو داشت. این در نهایت تو سال ۲۰۰۷ به یه مدل معمولی ولی فقط سدان تبدیل شد و در عین حال یه گیربکس شش سرعته دستی و سیستم رانندگی هوشمند سوبارو، که بیشتر به SI-Drive معروفه، رو هم شامل می‌شد. تو سال ۲۰۰۸، لگاسی استیشن و اوت‌بک سدان متوقف شدن، ولی موتور ۳.۰ لیتری باکسر شش سیلندر EX30 از اوت‌بک، تو تیپ 3.0R لیمیتد معرفی شد.

که ما رو می‌رسونه به نسل هفتم و آخر لگاسی که تو سال ۲۰۱۹ با مدل ۲۰۲۰ شروع شد. بی‌روح بودن نسل ششم دیگه داشت یه کم زیادی می‌شد و تا وقتی معرفی شد، فروشش هم به شدت کم شده بود. با اینکه اکثر مدل‌های لگاسی رو می‌شد سدان‌های با عملکرد مناسبی دونست، ولی هم نسل ششم و هم هفتم به سمت متانت رفته بودن و موتورهای ضعیف و قابلیت‌های دینامیکی متوسطی داشتن. اما این کمبود رو با یه داخل جادار و خوش‌ساخت و یه تنظیمات تعلیق که بهش اجازه می‌داد به خوبی ناهمواری‌های جاده رو جذب کنه، جبران می‌کرد.

اما وقتی به لگاسی ۲۰۲۰ که ما تست کردیم فشار میاوردیم، بیش از حد کم‌فرمانی می‌کرد و همون یه ذره لذتی رو هم که می‌شد ازش برد، خراب می‌کرد، هرچند که مدل ۲.۴ لیتری توربو تو خط مستقیم اصلاً کند نبود. با وجود شروع جالب و شاخ و برگ‌هایی که به عنوان بخشی از ۳۶ سال عمرش داشت، لگاسی ۲۰۲۵ تولیدش رو به عنوان یه سدان سرراست، بی‌ادعا و کاربردی تموم می‌کنه. بله، سوبارو لگاسی مرده، ولی میراثش به عنوان یکی از ماشین‌های بنیادین دوره مدرن سوبارو زنده خواهد موند.

لينک منبع